Sonra Sen Geldin!

Adem Özkan yazdı…

kkjljkljkh

Sonra sen geldin!
Yaz gecelerinin boğan, bunaltan sıcaklarının bastırdığı anda, pencerenin pervazlarında salınan samyeli rüzgârı gibi…
Bir anda her şey tüm yorgunluğunu üzerinden atıp dirilircesine mezarlarından kalktı adeta..
Ne sükuneti bozuyordu gelişin, ne  bir telaş…
Yalnızca iftar saatinde içilen ilk yudum su gibi gelmişti varlığın. Bir yudum su…
Taze ve ferahlatan bir çağıltı gibiydi gelişin…
Bir yudum suyun gırtlaktan yemek borusuna geçişinin an an hissedilişi… uzun upuzun bir seyir… 
Gece miydi gündüzün ilk saatleri miydi, akla gelen ya da gelmeyen bir boşluk…
zamanın evrenle bağının koptuğu an…

iiiiii.jpg

Uzun yolda giderken ara yollardaki iğde çiceği kokusunu alıp ta pencereden sağa yanaşıp iğde dalını kendine yaklaştırıp o sonsuz kokuyu içine çektiğindeki andı…
Yağmurdan sonra kokan topraktı, yaprakların üzerine çiseleyen damla…
Gökkuşağının verdiği letafet ve zarafetin mücessim haliydi.
Arı duru bir gökyüzü, arı duru bir suydu gelişin…
İğde kokulu olmak var ya!
Sonsuzluk gibi…
Aşk gibi kokmak…
Geldin ve gittin…
Herşey yeniden varoldu…
Upuzun bir hatırlatıştı kısacak bakışların…

nnmmngjm

Adem ÖZKAN

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: