Ana-Baba Olma Sanatı

Suna Kızılırmak yazdı…

bababa

Malumunuz geçtiğimiz günlerde kapitalizm getirisi, göz boyayıcı sözde ‘Babalar Günü’  kutlamaları adı altında para harcama şenliğine maruz kaldık. Güne dair, konuyla alakalı bir iki şey diyeceğim, bir kaç cümle yazacağım. Yazacağım.. Diyeceğim.. Söyleyeceğim.. de olmuyor bir türlü çıkmıyor. Ama becereceğim bunu, elbet kendi dilimce… Olan sarılsın, olmayan avunsun elde olanlarıyla. Kimse kimsenin yerini bir başkasıyla doldurmaya kalkışmasın.

Siz kızlar, kadınlar baba eksikliğinin acısıyla önünüze çıkan erkeklere adam muamelesi yapıp boşuna sarılıp sığınmayın. Yoksa yoktur, bu budur! Olmayan hiçbir şeye hayıflanmayın, kahretmeyin. Olan güzelliklerinizin kıymetini bilin. Kimseye yaralarınızı göstermeyin hadi gösterdiniz ‘yaram var, yaram var’ diye duygusuzlaşıp bunu alışkanlık haline getirip de karşınızdakileri size mecbur bırakmayın, bıktırmayın. Üzüntülerinizin, gözyaşı dökebilmenizin kıymetini bilin, armağandır bu, kalp yıkanır gözyaşıyla kederle. Kendinize ana olun, baba olun, insan olun! Özellikle evlilikleri bitmiş, ayrılmış kadınlar ve erkekler asla çocuklarınızı anne ve babalarından mahrum etmeyin. Birlikte çokça vakit geçirmelerine izin verin. Ve de yavrularınıza yeni bir ana-baba aramayın. Kendinize hayat arkadaşı, can yoldaşı seçin sonraki evliliklerinizde.

mutsuz çoc.

Öz’lerinin yapmadığı sorumlulukları başkalarının üzerine yıkmayın! Ve unutmayın; Ciddi bir zarar, şiddet, dayak, sapkınlık görmediyse bir çocuğun kendi ana-babasından kıymetlisi olamaz. İkinci üçüncü evliliklerinizde çocuklarınızın yeni eşinize  ‘anne’ ya da ‘baba’ diye hitap etmeleri, öyle kabullenmeleri hususunda sakın diretmeyin. Bırakın abisi olsunlar, ablası olsunlar, amcaları olsunlar insan gibi insan olsunlar da. Bir kez yandınızsa güzel insanlar seçmeye çalışın ve çocuklarınıza ne çok şeyi o kişi sadece ‘iyi insan’ olarak bile katacaktır.  Bir çocuğun biyolojik olarak anne babası olman yeterli değil.  Rabbin doğal yollarla evlat nasip etmediği insanlar var ve sahip çıkıyorlar kendi canlarından, kanlarından olmayan kimsesiz çocuklara.

Ne yücelik..! Emek verip yetiştirmektir mühim olan. Ana baba olmak kendi kanından canından olmasıyla olunmuyor insan kalınmadıkça! Sonuç mu? Dediğim gibi; Yoksa yoktur ve özlem susmayacak, yeri de dolmayacaktır nasılsa. Boşverin demiyorum ama derinleşip takılıp kalmayın hayat akıp gidiyorken. Var iken yok oluşları toprak altında iskelet oluşlarından daha da acıdır. Yaşadık öğrendik bunu da… O zaman, o hem ana hem baba olan kadınlara Rab güç, kuvvet vere…

babababababababaabab

Ama nefes aldıkça yavrusunun peşini bırakmayacak olan, darda, zorda, zulümde, soğukta, ayazda, dışarıda her kaldığında ceketini sarıp getirecek olanlar var ya hah işte o ana-babaların ellerinden, yanaklarından, yüreklerinden öpmeli, duaya dua eklemeli. Ne kadarsa artık ömrümüz kutlu mutlu huzurlu olsun olmuyorsa da alınan yaralar, bırakılan eksiklik, olmayanın olmayışı, yaşanan hüzün, kursakta düğümler bizlere birer hediye, armağan, nimet olsun. Olsun ki o ateşin içinde nasıl gül yetişirilmiş cihan duysun. Duysun ki, insan insanın umudu olsun.

Es-selam…

Suna KIZILIRMAK

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: