Eskiden Saat Mi Vardı?

Sabriye Cemboluk yazdı…

Bilmem hatırlar mısınız? Eskiden büyüklerimiz öyle her dakika olur olmaz sebeplerle saate bakmazlardı. Mesela sabahı, sabah ezanı bir de kümesteki horozlar haber verirdi. Sizleri bilmem ama büyük şehirlerin beton karmaşasında ve uzak diyarlarda yaşarken ben her ikisini de özledim. Sabah ezanı okunurken bütün çocuklar kaldırılırdı. Güneş üstüne doğarsa, miskinlik çöker. Kısmetlerimiz kapanır deyip, seher vakti cümbür cemaat ayakta olunurdu. Büyükler acele ile sabah namazlarını kılarlar, çocuklar uyku mahmurluğundan kurtulmak için, kuyudan çekilen soğuk sularla yüzlerini yıkarlardı. Öğlen vakti çabuk gelmezdi. Öğlen ezanı okunmadan önce büyükler uzun uzun güneşe bakar, ona göre ezana ne kadar zaman olduğunu tahmin ederlerdi. İkindi, akşam ve yatsı ezanlarının vakitleri de hayatımızın ritminde anlam taşırdı. Öğlen yemeği, ikindi kahvaltısı, akşam yemeği, yatsıdan sonra dumba da yatak Mahmure. Ama öncesinde kim bilir kaç kere tekrarlanmış masallar ve yaşanmış eski günlerin anıları konuşulurdu. 

Benim saatle tanışmam ilk okula başlayınca olmuştu. Bir de radyodaki haberlerden anlardık vakti saati. Kol saatleri de çok lüks sayılırdı. Hali vakti yerinde olan aileler sünnet düğünlerinde oğlan çocuklarına kol saati takarlardı. Çok fiyakalı bir şeydi. Kızların çoğu evlenirken veya bir okul bitirdiklerinde kol saatine kavuşurdu. O kol saatleri o kadar önemli bir şeydi ki, saati olan hemen her genç fotoğrafçıya gidip, elini yanağına koyup, kol saatinin görüneceği şekilde, afilli bir fotoğraf çektirirdi. Kız istemelerde, gelin adayına gösterilen damat adayının fotoğrafları da mutlaka saatli olmalıydı. Her şeye rağmen saatlerimiz ve saatlere olan ihtiyacımız az ama insanın insana ayırdığı vakit çoktu. Şimdi çocuklara agu demeden renk renk saatler alıyoruz. Telefonlar bilgisayarlar, her çeşit elektronik aletlerde saat göstergesi var. Olmayan sadece o saatlere bakıp da sevdiklerimize ayıracağımız zamanlardan ibaret. 

Bazen saate bakmadan yaşayacağım bir gün hayal ediyorum. Ama yok, o zamanlar eskidenmiş. En azından ilaçlarımı almak için bile saate bakmak gerekiyor. 

Olsun ben gene horozlarla uyanıp, tavuklarla yattığımız günlerin hayalini kuruyorum. Güzeldi bence… her şeyimiz az, sevgimiz, saygımız çoktu..

Sabriye CEMBOLUK

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: