Kendine Dön, Seni Çoğalt

Emre Bozkuş yazdı... Resim: Loneliness/Giorgio Gost İnsan kendisiyle başbaşa kaldığı zaman dilimlerini iyi değerlendirmeli. Düşünmeye, öğrenmeye, dinlemeye, gözlemlemeye ve en önemlisi yaşamaya çaba sarf etmeli. Zira, değerlerin ve anlam atfedilen eylemlerin hepsi bahsi geçen zamanlarda kendine ait yerini bulur. Yaşamın tüm karmaşası sessizliğin içinden dünyayı izlediği yalnızlık nöbetlerinde düzene girmeye, şekil almaya başlar. Binbir türlü... Okumaya Devam et →

Gerçekten Kendimiz Olduğumuz Anlar

Emre Bozkuş yazdı... -I- İnsanın gerçek anlamda kendisi olduğu yegâne an, uykuyla uyanık arasında geçişler yaşadığı mahmurluk halidir. Sosyal baskılar, kalıplar ve ince hesaplardan uzak; düşüncelerin esaretinden, arzuların tahakkümünden ve duyguların eziyetinden bilinçsizce kopmuş vaziyette bakınırız çevremize. Huzurun, sükûnetin ve sevginin özgürce dolaştığı ateşkes zamanlarıdır bunlar. Aklın hengamesinden tükenen biçâre dimağa doyulmaz bir istirahat imkanı... Okumaya Devam et →

Bir Lahza…

Emre Bozkuş yazdı... Kanatlarımız birbirine bağlıydı o gece, ufku yararak ilerliyorduk, gözlerimizde vazgeçilmezliğin efsuni yansıları, demlenmiş hüznü köpüklendiren suları izliyorduk. Kapılar kapandı önce, açıldı; sıyrıldık esaretinden cümlelerin, kurtardık vicdanı aklın tahakkümünden ve insanlığın o bitmek tükenmek bilmeyen keşmekeşinden. Vareste koydum orada, adınla müsemma kılsın diye çıktığın yollar seni. Nasıl da parlıyordu gözlerin o alacalı düşüşten... Okumaya Devam et →

Gecenin Kanatları Var, Yeryüzünü Soyutlayan…

Emre Bozkuş yazdı... -I- Bir bulut izliyor yolumu, bir gölgeye kısılıp kalmışım; güneş uğramayı mı unuttu yoksa ışık artık orada değil mi? Melankoli işte bildiğin gibi, nereye bakarsan gördüğün kadarını yaşamın muhtevasını tekabül edecek şekilde yorumlarsın, ardından geçersin kağıdın başına ve büyük sözlerle meramını aktarırsın. Kağıt kirlendikçe zihnin berraklaşır, kağıda aktıkça zehir, ışık daha da... Okumaya Devam et →

‘Hibrit Hikâyeler’den ‘Metropol Mücahidi’ne Hibrit Hikâye

Emre Bozkuş yazdı... Hibrit Hikâye kavramı, okurla yazarın müşterek yazımıyla ortaya çıkan hikâyelere verilen genel isim olarak tarif edilebilir. Gereksiz, hantal anlatımların yerine çağının hızına uygun ve gerekli ölçüde ihtiyaç duyulanı veren bir metin olarak Hibrit Hikâye, Hasan Boynukara hocamın dile getirdiği gibi edebiyatı değiştirmesi kuvvetle muhtemel bir kuram. Sosyal medyanın önemini iyi gören yazar,... Okumaya Devam et →

WordPress.com.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: